مرگ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله انتقام خود را از او گرفتند تا آن‌كه ايشان نيز به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله پيوست . . . آيا از همه اينها به جايگاه ويژه على عليه السّلام نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دست نمىيابيم ؟ » عبد الكريم خطيب هيچ‌گونه ارتباط و نسبتى با شيعه ندارد و بر پايه وجدان و مطالعه بىطرفانه سخن مىگويد ؛ اما ناخواسته هم‌رأى شيعيان گشته است . . . از اين‌روى از واكنش خصمانه متعصبان به هراس آمده و در پايان سخنانش مىافزايد : « آن‌چه گذشت ، برداشتهايى بود كه به ذهن خطور كرده و دلالت بر طرفدارى از سمت‌وسوى خاصى ندارد » . واقعيت امر آن است كه سخنان خطيب از ايمان پاك وى ناشى مىشود و با اين حال بر سخن پايانى وى خرده‌اى نيست ؛ زيرا خداوند مىفرمايد : « مگر اين‌كه از آنان به نوعى تقيه كند و خداوند شما را از [ عقوبت ] خود مىترساند و بازگشت [ همه ] به سوى خداست . » « 1 » پيش از اين گذشت كه اسلام در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سه مرحله را گذراند : دوره ايمان و تبليغ با صبر و پايدارى بر آزارها ؛ دوره مقابله با دشمنان ؛ دوره هجوم به دشمنان . تاكنون درباره تلاشهاى امام عليه السّلام در دوره اول سخن گفته شد . امام عليه السّلام در مرحله دوم نيز از پيشگامان جنگ بدر بود . عبد الكريم خطيب در اين‌باره مىگويد : « على بن ابى طالب عليهما السّلام در آن‌روز شمشيرى كوبنده عليه سران كافر قريش بود » « 2 » همچنين درباره جنگ احد مىگويد : « على عليه السّلام در روز احد نيز مانند بدر ، سران كافر قريش را بر زمين افكند . . . او در آن روز طلحة ابى طلحه ، پرچمدار سپاه قريش را كشت . بنابراين نمىتوان اثر شمشير

--> ( 1 ) . إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ال عمران / 3 : 28 . ( 2 ) . نك : على ابن ابى طالب عليهما السّلام بقية النبوة ، و خاتم الخلافة : 108 . از همين مولف .